شيوه
تبريک نوزاد

خداوند به
مردي، پسري عنايت فرموده بود. دوست آن مرد نزدش آمد و به او چنين تبريک گفت: «قدم
اين نوزاد يکّه سوار و قهرمان، مبارک باد».

امام علي
ـ عليه السلام ـ در آنجا حضور داشت و شيوه تبريک گفتن، او را شنيد. به او فرمود:
«چنين تبريک نگو» بلکه بگو:

شکرتَ
الواهب، و بورک لک في الموهوب، و بلغ اشدّه، و رزقتَ برّه: «بخشنده را سپاسگزار
باش، و بخشيده مبارک باد، اميدوارم بزرگ شود و حقشناس زحمات تو باشد و از نيکوکاري
او بهره بگيري».(1)

به اين
ترتيب، امام شيوه درست تبريک گفتن را آموخت و ضمناً يک فرزند نمونه و نيک نسبت به
پدر را چنين معرفي کرد که نه تنها به پدر، هيچگونه زيان و آسيب نرساند، بلکه پدرش
همواره از کارهاي نيک او، بهره معنوي و مادي ببرد.

——————————————————————————–

(1) . نهج
البلاغه، حکمت 354.

محمد محمد
اشتهاردي – داستان هاي نهج البلاغه


طبقه بندي: دسته‌بندی نشده  
برچسب ها:

 
خورشید آل یاسین
2 نوامبر 2010

» ارسال دیدگاه

کلیه حقوق این سایت ، متعلق به گروه فرهنگي خورشید آل یاسین می باشد و استفاده از مقالات با ذکر منبع بلامانع است .